Tot haar allerlaatste adem bleef Vicky Cools vechten. De jonge vrouw van amper 30 jaar was vastberaden om nog zo lang mogelijk bij haar partner en hun tweejarige dochtertje te blijven. Maar hoe groot haar wil om te leven ook was, een agressieve hersentumor besliste anders. Na een zware strijd is Vicky overleden, omringd door haar naasten.

Voor haar familie, vrienden en geliefden blijft een onbeschrijfelijke leegte achter. Toch overheerst ook de trots: trots op de kracht, de moed en de onverzettelijkheid die Vicky tot het einde bleef tonen. Ze was ondernemend, altijd bekommerd om anderen en stond bekend als een optimistische vrouw die nooit op haar mondje was gevallen.

“Zelfs in haar laatste weken dacht ze nog aan ons,” vertellen haar naasten. “Een week voor haar overlijden hebben we samen het draaiboek van haar begrafenis doorgenomen. Ze keek ons aan en zei: ‘Nu ben ik klaar om te sterven.’ Dat typeerde haar: sterk tot het allerlaatste moment.”Vicky bleef hopen op extra tijd, op nog meer momenten met haar dochtertje, op nog meer herinneringen met haar partner. Ondanks de zware behandelingen en de pijn bleef ze vechten, met een ongelooflijke vastberadenheid die iedereen rond haar diep raakte.

Haar overlijden laat een diepe indruk na bij iedereen die haar gekend heeft. Maar tegelijk blijft haar levenslust voortleven in de vele verhalen die over haar verteld worden. Als een jonge vrouw die, ondanks alles, koos voor hoop, liefde en doorzettingsvermogen.