“Als ze ergens binnenkwam, voelde je onmiddellijk haar energie. Ze zat vol passie, enthousiasme en ambitie.” Zo vertelt Jan Hoet Junior over de beloftevolle kunstenares Louise Delanghe (31) die donderdagnacht om het leven kwam bij een tragisch verkeersongeval in Gent.

“Was ze wat langer gebleven of iets eerder vertrokken, dan had het een verschil kunnen maken. Die nacht kwam ze van een feestje bij mijn dochter. Twee seconden kunnen bepalen hoe je leven eruitziet en dat van je familie en vrienden. Louise hield van het leven. Ze zat vol enthousiasme, vol passie.”

Zo getuigt galerist en kunstkenner Jan Hoet Junior over het overlijden van Louise Delanghe (31). De beloftevolle Gentse kunstenares kwam donderdagnacht in Gent om het leven na een botsing met een motorrijder op de Vlaamsekaai, ter hoogte van het kruispunt met de Zalmstraat. Wat er exact gebeurd is, wordt door het parket onderzocht. Ook de motorrijder (23) bezweek later die dag aan zijn verwondingen.

“Ze was een ongelofelijk talent. En ook als mens had Louise iets speciaals. Als ze ergens binnenkwam, voelde je haar energie”

Jan Hoet Junior

Ongelofelijk talent

Het nieuws van haar overlijden kwam hard aan bij Jan Hoet Junior. Zijn dochter en vriendin waren haar beste vrienden. Nog maar vier weken geleden gingen ze samen op reis naar Puglia. Hoet Junior leerde Delanghe twaalf jaar geleden kennen en zag toen al dat ze veel talent had. “Ze studeerde nog, maar het was meteen duidelijk wat een ongelooflijk talent ze was. Ze deed vooral grafisch werk, maar evolueerde als kunstenaar en begon meer te schilderen.”

Na haar studies groeide haar bekendheid. Ze won prijzen en hield solotentoonstellingen in Antwerpen en Brussel. “Louise kon iets wat weinig anderen kunnen. Als ze schilderde, wist ze het materiaal dat ze zag ook echt weer te geven in verf. Huid voelde aan als huid, wol als wol. Dat is een uitzonderlijk talent. En ook als mens had Louise iets bijzonders. Als ze ergens binnenkwam, voelde je meteen haar energie. Er hing een soort aura rond haar.”

“Die nacht was Louise onderweg om bij haar moeder te gaan slapen”, gaat Hoet Junior verder. “Ze huurde een huis in Oostende, maar was een echte Gentse. Er is nu vooral veel verdriet. Iedereen probeert op zijn manier daarmee om te gaan, maar wat Louise is overkomen, voelt voor mij aan als een soort conflict in het leven. Een moeder zou nooit haar eigen kind moeten begraven. Dat is niet de natuurlijke gang van zaken. Een jong iemand zou niet mogen sterven.”

“Louise was ongelofelijk ambitieus. Nu ze er niet meer is, wordt het plots zo stil”

Jan Hoet Junior

Eerbetoon

In haar omgeving wordt bekeken hoe ze Louise een passend afscheid kunnen geven. Volgens Hoet Junior zal dat zeker niets traditioneels zijn. “Er zal veel volk zijn, want Louise was enorm geliefd. Ze stond nog maar aan het begin van haar leven en was ongelooflijk ambitieus. Nu ze er niet meer is, wordt het plots zo stil. Pas nu beseffen we hoe graag ze leefde. Een afscheid kan nooit mooi zijn, maar we zullen het op een gepaste manier doen.”

Er zijn ook plannen om Delanghe te eren binnen de kunstwereld. “Daar moet ik ook nog over nadenken. Haar werk hangt in het SMAK, in de tentoonstelling Painting after Painting, die bijna ten einde loopt. Die after krijgt nu een wrange bijklank. Het voelt haast postuum aan, maar het zal ons blijven herinneren aan hoe talentvol Louise was.”