Johan Verminnen (74) schrapte in oktober zijn afscheidstournee vanwege een kankerdiagnose. Hij werd geopereerd in het UZ Gent en mocht eind oktober het ziekenhuis verlaten, waarna hij begon aan een lange revalidatieperiode. Nu hij eindelijk thuis is, geeft hij een update. “Terwijl de winter onverbiddelijk op de deur tikt, voel ik mij als herboren, al moet ik nog hard werken aan mijn herstel.”

“Na drie maanden ziekenhuisbedden en revalidatiecentra kwam ik eindelijk thuis”, schrijft Verminnen op zijn website. “Zelfs de wilde kat, die ik al jaren verwen, stond mij trouw op te wachten alsof ik uit de doden verrezen was en eigenlijk is dat een beetje zo.” Begin oktober maakte Verminnen bekend dat zijn geplande afscheidstournee niet kon doorgaan, tot zijn grote spijt. Hij onthulde dat ‘de grote K’ aan zijn deur kwam kloppen en dat hij dringend een operatie moest ondergaan.

“Ik overleefde de zware slokdarm- en maagoperatie en herstelde van een heupbreuk”, gaat hij vandaag verder. “Nu resten mij nog vier chemo’s om vrolijk kerst en nieuw door te brengen. Nooit voelde ik mij zo kwetsbaar en broos en ik dank het zorgpersoneel en de chirurgen, die mij hier doorheen sleepten.”

Glas wijn

“Terwijl de winter onverbiddelijk op de deur tikt, voel ik mij als herboren, al moet ik nog hard werken aan mijn herstel”, klinkt het verder nog. “De vertrouwde omgeving zal mij daarbij ongetwijfeld helpen. Ik leer langzaam terug vast voedsel te eten en nipte schuchter aan een eerste glas wijn. Ondanks de gure wind droom ik al stilletjes van de lente. Het lijkt op vloeken in de kerk, maar het is dan maar zo. Ik snak naar een eerste zonnestraal om opnieuw in het leven te geloven, want eerlijk, ik dacht dat mijn laatste noot gezongen was!” Johans manager liet intussen aan ‘HLN’ weten dat de kans op genezing niet uitgesloten is.

Dankbaar voor steun

“In het ziekenhuisbed dat in mijn living staat, denk ik aan die spreuk Bond Zonder Naam-waardig: ‘Oost West, thuis best’!”, besluit Johan. Zoals hij altijd doet, bedankt hij opnieuw zijn fans voor hun steunbetuigingen. “Ik bezwijk onder de lawine van sympathiebetuigingen die ik op mijn website lees en val in een diepe slaap. Ik applaudisseer in mijn droom de hele nacht voor al die lieve mensen, die mij steunden en ween tranen van geluk tot de ochtend komt!”