In het Oost-Vlaamse Evergem is groot verdriet uitgebroken bij Femke Van Mol (21). De jonge vrouw verloor haar twee paarden op tragische wijze, nadat onbekenden giftige eikels in hun weide hadden gegooid. De dieren stierven binnen enkele uren.
“Ze waren niet zomaar paarden,” zegt Femke in tranen. “Ze waren mijn hart en ziel.”

Tragische ontdekking bij zonsopgang

De gruwel speelde zich af in de nacht van woensdag op donderdag. Toen Femke de volgende ochtend naar haar weide ging om haar dieren te voeren, zag ze meteen dat er iets mis was.
“Luna stond te wankelen en Marley had schuim rond zijn mond. Ze wilden niet eten, en ik voelde dat het fout zat,” vertelt ze. “De dierenarts kwam meteen, maar het was hopeloos. Binnen enkele uren waren ze weg.”

De autopsie bracht duidelijkheid: beide paarden hadden grote hoeveelheden groene eikels binnengekregen. Volgens de dierenarts ging het om een doelbewuste vergiftiging.

‘Iemand heeft dit met opzet gedaan’

In de weide werden resten van eikels gevonden die daar duidelijk bewust verspreid waren. Voor paarden zijn die vruchten levensgevaarlijk — ze veroorzaken zware lever- en niervergiftiging.

“Mijn paarden stonden veilig achter een hek, ver van de straat. Dit is geen toeval,” zegt Femke verontwaardigd.
“Iemand moet over het hek zijn geklommen om ze pijn te doen. Ik snap niet waarom iemand zoiets wreeds zou doen. Wat hebben mijn dieren ooit misdaan?”

De politie van Evergem onderzoekt de zaak en beschouwt het incident als ernstige dierenmishandeling. Er wordt gevraagd aan buurtbewoners om verdachte bewegingen of camerabeelden te melden.

Een onverbrekelijke band

Voor Femke waren Luna en Marley veel meer dan huisdieren.
“Luna had ik al sinds mijn zestiende, ze was er altijd voor mij. En Marley was haar speelkameraad, altijd vrolijk, altijd enthousiast,” vertelt ze.
“Toen ik door een moeilijke periode ging, waren zij degene die me erdoor sleepten. Ze gaven me liefde, rust en vertrouwen. Nu voelt het alsof iemand een stuk van mij heeft weggenomen.”

Grote steun van buitenaf

Sinds Femke haar verhaal deelde op sociale media, wordt ze overspoeld met steunbetuigingen.
“Honderden mensen hebben me geschreven, zelfs mensen die ik niet ken,” zegt ze. “Dat doet me goed. Het laat zien dat er nog empathie bestaat.”

Toch overheersen verdriet en onbegrip. “Wie dit doet, is geen mens. Ik hoop dat ze de dader vinden, want dit is pure wreedheid.”

Politie zet onderzoek voort

De politie bekijkt camerabeelden uit de omgeving en heeft monsters van de eikels laten onderzoeken. Ze sluiten niet uit dat de dader het terrein bewust heeft betreden.

Femke probeert ondertussen om met het verlies om te gaan, maar dat lukt nauwelijks.
“Ik hoor nog altijd hun gehinnik in mijn hoofd,” zegt ze zacht. “Ik weet niet of ik ooit nog opnieuw paarden durf te houden. De angst zit te diep. Maar Luna en Marley zal ik nooit vergeten. Ze waren mijn alles.”