Andy Peelman gaat solo: “Kom eerst eens luisteren voor je oordeelt”
Het was guur weer in Aalst, maar in het cultureel centrum hing zaterdagavond elektriciteit in de lucht. Andy Peelman (42) ging er in première met zijn allereerste zaalshow. Alleen op het podium, anderhalf uur lang, zonder vangnet. Een spannend moment, niet alleen omdat het zijn debuut als solo-performer was, maar ook omdat hij ermee vertrekt op een tour door Vlaanderen — mét een reputatie die hem al jaren achtervolgt.
Peelman is bij het brede publiek vooral bekend als televisiepersoonlijkheid: spontaan, luid, ontwapenend en vaak humoristisch. Te humoristisch, vinden sommigen. “Ik weet dat veel mensen mij in het hokje clown of onnozelaar steken,” zegt hij daar zelf over. “Maar kom eerst eens luisteren voor je oordeelt.” Met zijn zaalshow wil hij precies dat doen: het beeld bijstellen, nuanceren en verdiepen.
Op het podium toont Peelman zich herkenbaar, maar ook verrassend open. Hij brengt anekdotes uit zijn leven, reflecteert over hoe hij bekeken wordt door het publiek en staat stil bij twijfels die hij zelden hardop uitspreekt. Humor blijft een belangrijk wapen, maar krijgt gezelschap van kwetsbaarheid en zelfrelativering. Geen rol, geen tegenspeler, geen montage — alleen hijzelf en het publiek.
“Dit is zonder vangnet,” geeft Peelman toe. “Op televisie kan je knippen, opnieuw beginnen, bijsturen. Hier niet. Als het stil valt, moet ik het zelf oplossen.” Net die eerlijkheid maakt de voorstelling persoonlijker dan wat het publiek van hem gewend is.
De première in Aalst voelde dan ook als een testmoment: voor het materiaal, voor de toon, maar vooral voor hoe ver hij zichzelf wil tonen. De reacties in de zaal waren warm, met gelach, applaus en momenten van herkenning. Peelman leek zichtbaar opgelucht na afloop.
Met deze voorstelling zet Andy Peelman een nieuwe stap in zijn carrière. Niet als tv-figuur, maar als verteller. Of zoals hij het zelf samenvat: “Ik blijf mezelf, maar misschien zien mensen na deze show dat er meer is dan dat ene hokje.”
