Werden tal van baby’s en jonge kinderen in de jaren 80 tegen de wil van hun ouders weggehaald uit Guatemala? Daar lijkt het sterk op. Een verhaal dat ooit startte met een klacht van Sandra S. uit Vilvoorde. In augustus 2014 las de vrouw in onze krant het verhaal van ­Dolores Praet, die in 1985 door een Belgisch koppel werd geadopteerd. In 2011 was ze naar Guatemala gereisd om in het dorpje Santa Maria de ­Jesus haar biologische moeder Rosario Colop terug te vinden, de naam die ze in haar adoptiedossier vond. Colop bleek er niet meer te wonen. Een dorpeling vertelde dat er in de jaren 80 een meisje was verdwenen. Dat was geen dochter van Colop, wel van een ander koppel. DNA-analyse bracht de bevestiging: zij waren de biologische ouders. Colop werd gearresteerd, omdat ze frauduleuze adopties zou hebben geregeld.

Dolores Praet en haar moeder. 

Groot schandaal

Na haar klacht volgde een stortvloed aan klachten, zowel in Vlaanderen, Wallonië als in Frankrijk. Naar schatting driehonderd “adoptiekinderen” stelden zich ernstige vragen bij de manier waarop ze destijds, in de jaren 80, naar hier waren gehaald. Waren ze ontvoerd uit kleine dorpjes in Guatemala? Waren ze helemaal geen wees, zoals werd beweerd? En hadden ze dus wel nog biologische ouders in Guatamala, volledig in het ongewisse over het lot van hun (geroofde) baby’s?

Geroofd, met valse documenten naar België gestuurd

Het federaal parket stortte zich op de zaak. Alle wegen leidden naar de vzw Hacer Puente in Doornik, dat zich destijds bezighield met die adopties. Verschillende “adoptiekinderen” trokken parallel zelf op onderzoek naar Guatemala. Verschillenden onder hen vonden daar hun biologische ouders ook terug. Tal van hen eisten een parlementaire onderzoekscommissie. Een verhaal van geroofde kinderen, vervalste documenten, veel (onnodig) verdriet en dito identiteitscrisissen. Tal van slachtoffers getuigden jaren terug ook in onze krant. Ze verenigden zich in een organisatie, Racines Perdue.

Op haar tachtigste voor rechter

Woensdag besliste de raadkamer van Doornik dat het toenmalige hoofd van Hacer Puente, Michelle H. , zich alsnog voor een Belgische strafrechter moet verantwoorden. De vrouw, intussen 83, wordt vervolgd voor ontvoering, het verenigen van misdadigers en het opstellen van vervalste documenten. Het is aan een Belgische strafrechter om in een later stadium uit te maken in hoeverre ze daadwerkelijk wist dat de hele adoptiecarroussel vals was. Tal van andere vermeende protagonisten, onder meer de toenmalige schatbewaarder van de vzw, ontspringen de dans.

“Dit is een enorme opluchting”, reageert Coline Fanon, die Racines Perdues mee oprichtte. “Hulde voor de onderzoekers van de Cel Mensenhandel.”