Fans van ‘De verraders’ kunnen het beamen: in het hoofd van Charlotte Sieben (26) durft de chaos al eens flink toe te slaan. “Mijn familie en vrienden kennen mijn kwetsbare kant”, vertelt ze daarover in ‘Dag Allemaal’. “Dat heel Vlaanderen nu ziet hoe emotioneel ik reageer, daar lig ik soms wakker van…”

Dat ze in stresssituaties nogal chaotisch kan reageren, zagen we in ‘De slimste mens’. En bij ‘De Verraders’ speelden de zenuwen haar eveneens parten. Maar ook al schoot ze bij aankomst in het kasteel in Frankrijk in paniekmodus, ze houdt nog steeds stand als bondgenoot. “Het was de grootste mindfuck ooit, het lijkt alsof het allemaal één rare droom is geweest”, zegt ze. “Ik speelde toen nog Louise in ‘Familie’, de opnames van ‘De verraders’ heb ik tussendoor gedaan. Ik kwam terug uit Frankrijk en mocht tegen niemand vertellen wat ik had meegemaakt. Dan stop je dat ergens ver weg.”

Wie de vorige seizoenen zag, weet toch wat er hem of haar te wachten staat? Waarom heb je toegehapt? “Je overschat jezelf. Je denkt: ‘Ik ben psychologisch sterk genoeg, ik ga niet flippen, ik ga dat spel meteen doorhebben en aanvoelen hoe de vork aan de steel zit.’ En om heel eerlijk te zijn: ik dacht dat ik een leuke vakantie zou hebben in een château in Frankrijk. Lekker ontbijt, bij de maaltijden een glaasje wijn, het leek me daar plezant. Ik ging het gewoon op me af laten komen, gezellig! Maar bij de allereerste opname kreeg ik meteen een zak over mijn hoofd en werd ik vastgeketend. Ja, hallo! Kleine tegenvaller.

Je verkondigde met veel overtuiging dat je niet snel liegt. Maar een paar seconden later was het al van dat. “Dat was puur van de stress, omdat ik nog niemand kon inschatten. Het was een soort verdedigingsmechanisme. Niemand mocht iets weten over mij, want dat wordt tegen je gebruikt. Ik begon dus over de kleinste dingen te liegen. Als je mij toen gevraagd had of ik twee broers en een zus heb, had ik waarschijnlijk nee gezegd. Terwijl dat wel zo is. Ik had direct door dat ik me zó hard in de problemen aan het werken was. Maar die leugentjes floepten er gewoon uit, de adrenaline gierde door mijn lijf. Dat typeert mij, dat ik de bal missla als ik stress heb.”

Is er een andere Charlotte teruggekeerd naar België? “Een getraumatiseerde. (lacht) Nee, maar ik ben wel mezelf tegengekomen, in de zin van: ik reageer soms heftiger dan ik zelf had verwacht. Als ik die beelden nu terugzie, denk ik: ‘Amai, ik ben naïef, mij kan je alles wijsmaken.’ Chapeau ook voor de productie: ze doen er alles aan om je te doen vergeten dat het een spel is. Op dat moment gaat het echt over leven en dood.”

Ben je nog altijd zo naïef? “Ik geloof nog altijd in het beste van een mens, dat is niet veranderd. En daar ben ik blij om. Ik ben geen verzuurde vrouw geworden door ‘De verraders’. Ik schrok er alleen van dat ik soms zo emotioneel werd, vooral wanneer mijn onzekere kant getriggerd werd. Je hoort continu: alles wat je zegt, kan tegen je gebruikt worden. Daar werd ik heel onzeker van. Mijn familie en vrienden kennen die kwetsbare kant van mij wel, maar dat ineens heel Vlaanderen dat kan zien … daar lig ik soms wakker van.”

Je lijkt ons nochtans niet zo’n onzekere persoon. Als actrice en mediafiguur sta je toch veel in de schijnwerpers. “En toch ben ik soms bang en onzeker. Ik denk dat iedereen onzeker is. Zelfs de meest zelfverzekerde man op aarde zal onzekerheden hebben. Het komt er soms uit als je het niet verwacht, en dan voel je je kwetsbaar.”