Zoals steeds kwam, zag en overwon Mathieu van der Poel. Tot net voor halfweg cross leek het publiek in Loenhout zich te mogen verlekkeren op een klassiek duel. Tot een lekke band de tweestrijd met Wout van Aert dwarsboomde. De wereldkampioen reed opnieuw solo naar de zege, voor Niels Vandeputte. Zelfs een gevaarlijk handje van een toeschouwer kon MVDP niet stoppen. Van Aert werd na een tweede leegloper 10e.

Het zit Wout van Aert (en bij uitbreiding de veldritfans) niet mee deze winter.

Na een flukse tempoversnelling van Van Aert in de derde ronde kirde Loenhout van de pret.

Eindelijk! Eindelijk was er nog eens een ouderwets duel in de maak tussen Van Aert en Mathieu van der Poel.

Het publiek smulde ervan, al had de festivalweide in Loenhout zich ook van zijn slechtste kant laten zien toen een fan – al dan niet bewust – Van der Poel in de openingsronde bijna ten val had gebracht. 

Soit, de wereldkampioen ging gretig in op de uitnodiging van Van Aert en legde er in de vierde ronde nog een extra laagje op.

Bij Van Aert begon het te kraken en plots was de veer gebroken. De boosdoener? Een leegloper verpestte het feestje in Loenhout.

Met de klap was de spankracht volledig uit de cross verdwenen. Van een anticlimax gesproken halfweg.

Van Aert viel terug naar de ruime groep die zou strijden voor de podiumplaatsen. 

Na een adempauze begon hij aan zijn raid naar de tweede plaats, maar opnieuw was een leegloper de boosdoener.

Van Aert kon die tweede portie pech – weer op een slecht deel van het parcours en ver van de wisselzone – niet meer verteren en liet lopen. Hij eindigde uiteindelijk 10e.

Niels Vandeputte trok er zich niets van aan en snelde naar de tweede plaats, op ruime afstand weliswaar van Van der Poel, die door de omstandigheden soleerde naar zijn 6e overwinning – een record – in Loenhout.

Morgen ontbreken Van der Poel en Van Aert in Diegem, waar Thibau Nys in tegenstelling tot vandaag wel opdraaft. 

Lachende gezichten op het podium

Niels Vandeputte was “best of the rest”. “Dit betekent heel veel voor mij”, lachte hij zijn tanden bloot. “Loenhout is mijn thuiscross. Ik kom al naar hier van bij de nieuwelingen.”

“Ik heb hier nog niet zo vaak goed gereden en het doet heel veel deugd om hier op het podium te staan. De tweede plaats was het hoogst haalbare. Dit voelt aan als een persoonlijke overwinning.”

Joris Nieuwenhuis was er weer bij na een minibreak en kon meer dan de schade beperken. “Het gevoel is gelukkig goed”, toonde hij zich zeer tevreden.

“Ik was in Antwerpen op mijn knie gevallen, maar ik had vooral last van een geblokkeerde rug.”

“Ik moest dit eerst laten onderzoeken, want het ging echt niet. Dan is het fijn dat we het probleem gevonden hebben en nu kunnen doorgaan.”