Het gaat niet goed met Eli Iserbyt. De 28-jarige veldrijder hoopte na vier zware operaties en een lange revalidatie eindelijk zijn comeback te maken, maar de blessure aan zijn liesslagader speelt opnieuw op. Hijzelf, zijn entourage en lotgenoten zijn pessimistisch. De kans is reëel dat zijn carrière voorbij.

Iserbyt kampt al jaren met krachtverlies en pijn in het linkerbeen, waardoor hij niet optimaal kan presteren. Het verklaart zijn tegenvallende prestaties van vorig seizoen. De boosdoener is een geknelde liesslagader. In het voorjaar en in de zomer ging Iserbyt vier keer onder het mes. Maar liefst 15 uur waren chirurgen met zijn liesslagader bezig.

Pas in september mocht Iserbyt terug intensief trainen. Hij hoopte op 11 november in Niel zijn comeback te maken, maar heeft nu opnieuw last zijn liesslagader. De comeback wordt uitgesteld. “In het beste geval maakt hij later in het seizoen zijn comeback”, zei Jurgen Mettepenningen. “Maar we zijn eerder pessimistisch dan optimistisch. We moeten niet denken aan een snelle terugkeer.”

Einde carrière?

Iserbyt gaat voor de zoveelste keer langs bij een specialist in het ziekenhuis. Het is echter nog maar de vraag of het euvel ooit zal opgelost raken. Verhalen van lotgenoten voorspellen alvast weinig goeds. Iserbyt moet stilaan rekening houden met een worst-case scenario: het einde van zijn carrière.

“Als ik de artikels over Eli lees, dan is dat bijna volledig hetzelfde verhaal als bij mij”, vertelt Viktor Verschaeve aan Het Nieuwsblad. “Hij doorloopt dezelfde etappes die ik heb doorlopen.” De oud-renner van Lotto moest op zijn 24e stoppen met koersen vanwege een geknelde liesslagader die maar niet wilde genezen.

“Eerst lag het zogezegd aan zijn rug, wat ze bij mij ook dachten. Daarna spraken ze over het piriformis-syndroom (een geknelde zenuw in de bil). Idem bij mij, ik ben daar zelfs aan geopereerd. Om dan uiteindelijk uit te komen bij de liesslagader.”

Bijna doodgebloed

Iserbyt onderging al vier operaties en lag een tijdlang op intensieve zorgen. Ingrepen aan de liesslagader zijn immers niet zonder risico. In Nederland wilde men Verschaeve geen tweede keer opereren. “Ze hebben mij toen gewaarschuwd dat er net nog een jongen na een tweede operatie bijna is doodgebloed. Ze hadden hem er nog net kunnen doortrekken.”

Verschaeve besliste uiteindelijk zelf om zijn fiets aan de wilgen te hangen. “Ik was er klaar mee. Ik heb veel tweede en derde opinies gekregen. Ik besliste dan om nog één keer naar de specialist te gaan en zijn advies te volgen. Die man zei dat hij niets meer voor mij kon doen.”

Of we Iserbyt ooit nog gaan terugzien in het veld? Verschaeve vreest van niet. “Als ik heel eerlijk ben: alles wat ik lees, is zo gelijkaardig met wat ik heb meegemaakt. Ik denk niet dat het op dit punt nog oplosbaar is.”